Takietam

Hooked

2010-06-23T22:37:00.030+01:00

I shall be back!

Melting pot

2010-03-08T21:58:00.006Z

Melting pot. This very name was given to Birmingham by somebody with a specific sense of humour. But it fits. It fits so well that once you've learned it, you cannot think of this city in any other way.

Because Birmingham is all about "Proper Black People, who would never ski", as I learned from one of them at the gym today. It's also about Indian girls who try to be career driven but they cannot get rid of the social pressure which forces them to get married and have children before they reach 22, and get desperate in the age of 25 if single. It's about Muslim men who think they can charm you through giving you orders. "Dance for me"! was a sentence I heard some time ago when a young man wanted to make friends with me. It's also about pretty Poles who are good at salsa dancing and may like you until they get suspicious when you say you work in an office, instead of cleaning or selling sandwiches. And finally, it's about the potato addicted natives who try to embrace the whole thing and keep failing miserably.

It's fascinating how much you can learn during one day. One day, I will miss this immensely.

Amsterdam, wintertime

2010-03-06T14:52:00.016Z

Sevilla, 19 November 2009

2009-11-24T21:03:00.002Z

dominika y jose, originally uploaded by great_roe.

and more: http://www.flickr.com/photos/11197687@N02/sets/72157622869545372/

Mystery of the Balsamic Vinegar Bottle

2009-08-02T13:30:00.002+01:00

I am a rebel. More. I am a drunk. Or at least this is how I am perceived by a cleaning lady at my office.
She is always very well hidden behind her hijab, and at the beginning I was fascinated and maybe a bit too interested in how she could work in these clothes. Apparently, she can.

A couple of weeks ago, I was sitting by my desk and trying to summon all my intellectual power to write a very complicated report. I was so focused on my screen that I didn't notice that somebody entered the room. Suddenly, a cold voice from behind me asked: "What is THIS?" I jumped on my chair scared to death! A mysterious figure, all covered in black was standing right behind me holding triumphantly an empty bottle I left in my bin after lunch.
"Is this ALCOHOL?" - she asked with the same cold voice.
Finally, I recognised our cleaning lady!
"No, it's balsamic vinegar" - I said with a big smile.
"What?" A complete lack of understanding in her eyes made me realise that she wasn't joking. A quick analysis of the situation helped me realise that I was being investigated after daring to commit a horrible crime.
"This is balsamic vinegar... [same condemning face] eee, salad dressing". Nothing. She stopped listening, placed the bottle on my desk and left my room.

For the next week, I couldn't stop thinking about it, but then as it always happens, I just forgot about it. Until last Friday:

I was in the bathroom brushing my hair and the same woman was cleaning sinks behind me. Suddenly, she asked: "Is this soap with ALCOHOL?" pointing at the plastic providers with super-strong alcohol-based gel. This time she was clearly worried and her voice was really sad.
She didn't know that on that day, we had all received an email explaining that swine flue had become a pandemic in Birmingham, and from now on we were all supposed to use this gel to limit the spread of the virus.
I made an enormous effort, stopped all my face muscles and... with a very serious face explained the situation to the poor woman who (to my surprise) listened carefully and nodded. When I finished, she took the provider and moved it into the far corner and came back to cleaning with a very sad face.

---

In June newspapers reported that a Taliban fighter was found with an Aston Vila tattoo on his arm.

This Taliban fighter could have been her husband. Maybe somebody couldn't explain to him the mystery of a balsamic vinegar bottle? Maybe it's impossible to explain that?

Jelly jazz

2009-07-16T21:07:00.013+01:00

There was a jazz festival in our city last week.

There was a Latin-American Festival as well, and as much as we both like Latin-American stuff, this festival was crap. It had one hilarious moment though, when my poor husband was forced to dance bachata with hundreds of other women. The hilarity of our failure lies in the fact that the idea was to go for a romantic night out and dance dance dance to make up for my non-dancing knee recovery period. We only managed to dance together once. Very Machiavellian of me, so to say.
Not that we suffered that night, we had our laugh after the party! and... we know how to dance bachata now! Priceless :P

Anyway. The jazz festival is what I wanted to share with you, as its phenomenon doesn't cease to amaze me. This could be one of the best events in the city, providing... that there were good music played.
The idea for the event is great, namely to put bands in unexpected places, like train stations, city buses, shopping centres, farmers' markets, pubs etc. and let them play for as long as they want. What a genius approach. And all that for free all week long!
Perfection, isn't it? Except that the jazz bands are of average quality. And if there is someone good (by pure luck), they are usually playing in the most obscure places and at outrageous hours, like the Shuffling Hungarians who made my day walking along just outside my office windows on Tuesday morning.

I didn't manage to take too many pictures, but one of my favourites was taken during the first concert we went to:

It's not a good picture (I don't think I have to flag it up) but it was such a sweet scene that I couldn't imagine a sweeter one. Becky Brine was standing surrounded by candy and observed by a big statue of a bull built out of jelly beans. She has a good voice, and Ella songs didn't make me scream (as for Ella covers, it's rare). So I had my sweet moment of joy, and I really mean it.
If I can't have The Lounge Lizards, The Cinematic Orchestra or Skalpel playing for free under my window, I can always focus on jellies (which I love with a dark love that leads to sickness and sweet, sweet suffering).

Brussels

2009-06-16T08:08:00.024+01:00

I never liked Brussels. In my head it was a city for desperate career seekers and divorcees or divorcees to be.
To do it justice I must say, it is a beautiful city, a jigsaw of old and new.

Warsaw - Paris - London

2009-05-24T09:48:00.029+01:00

My life has been crazy for the last two months. Too much traveling, certainly. Not that I complain, but I just couldn't bring my thoughts together in this carousel and write something here.

----------

Warsaw:

Much missed faces, not enough time for everybody, just enough to exchange a joke or two and run to another meeting. Interesting, the kind of pictures you see when you look so briefly. It's like looking at escaping images and trying to appreciate them, but not being able to run fast enough to even catch sight of the details. After a couple of days like that you stay exhausted and empty, missing people even more than you missed them before.

It was great to meet with everybody, though. Good to see my family and both little nephews for the first time.

Speaking of family - all my family is quite good at cooking. I mean, we all like it, but everybody has a different exquisite approach. THIS is my brother cooking:

One funny observation about traveling in Poland is how quickly you can switch from left-had driving into right-hand driving and back. And even funnier, how easily you can get confused with that a month later without any reason in a middle of a roundabout.

----------

Paris:

I promised to write something about cycling in Paris, as this was an awesome experience. Everybody who visited Paris would agree that taking the metro there is a rather unpleasant experience. Especially if you want to know the city better, that's not the best way. Which is why this brilliant idea of building car parks (well, bicycle parks in fact, but I'm not sure this is a legitimate word) every 300 meters all over Paris totally blew our minds.
What's more, everybody can take a bike (Velib) after paying one Euro and cycle wherever they want. And you can be sure that no mater how far you ride, you will find a place where you can park your steed. What's more, there are cycling lanes and dedicated paths everywhere.

Can't wait for this system to be introduced in London!

For those with strong nerves (and Polish speakers, apologies, it's too embarrassing to translate it) check what are the Polish politicians' views on cycling in Warsaw.

------------
London:

Thanks Aga for making me a part of the family!

-------------

Tomorrow, I'll be in Brussels.

make it work

2009-03-20T21:18:00.014Z

zapraszam do manufaktury

a oni szli

2009-03-16T23:20:00.011Z

St Patrick's parade took our street by force.

There was Birmingham Lord Mayor on the top of an old blue bus, children and lots of other extraordinary creatures.

And more, and more, and more...

On stage

2009-03-15T21:05:00.009Z

Freshblood Cabaret, Leamington Spa, last Sunday.

the discoverer

2009-02-21T18:47:00.013Z

For the last year (yeah, it's been a year since we've moved here), I had a little obsession about the canal. I really wanted to find the gate which I knew was somewhere close to our house, but I couldn't. And then, one day I had a stroke of genius and just turned right where I never turned before. And it was there! My beautiful escape from busy streets and unfriendly drivers.

Come jogging with me:

the impossible

2009-01-10T00:36:00.024Z

it's been a week since we left nyc and i still cannot wrap it up. not that i claimed to do it

but imagine a nyc wrapped in a pattern paper and given as a gift - i know, i'm getting greedy, but heh, if i ask my husband nicely...

now it's more of a declaration, right?

for:
details

colours

did i say details and colours?
vintage twist

cliche shots

stylish (and spacious!) welcome
bowery and nuyorican on the same day with patricia field's store as a little bonus

cycling over the brooklyn bridge

second hand bookstores (yes, i mean bookstores)

cottage cheese burgers

neverwhere

four-wheeled black horses

a little bit of keith haring

and finally, the most important - food for my brain, mood for my soul

this three-week washington chill-out and the three-day new york fever forced me to say yes, the only question is: when?

it's christmas

2008-12-22T01:16:00.005Z

but it doesn't feel like that. It doesn't mean it's bad either. It's different in a very nice way.
It's like... eating your Christmas eve's dinner at a sushi bar. A VERY good sushi bar. Mmmmm.

national portrait gallery

2008-12-22T00:40:00.006Z

what's left of Roman Empire

2008-11-16T17:39:00.009Z

Constanta:

Widok z okna hotelu:

first hand experience

2008-10-23T23:28:00.015+01:00

jon wbiegl do biura zaaferowany wymachujac plikiem papierkow i konspiracyjnym tonem powiedzial: I got the best seats!

what the hell? what seats? what is he talking about?

o nie! juz wiem. kolacja we wroclawiu, gdzie dyplomatycznie wykrecilam sie od rozmowy o pilce noznej, tlumaczac sie tym, ze nigdy nie bylam na meczu, bo to niebezpieczne w polsce.

boze drogi... ja?

dzis od rana bylo strasznie zimno i wial przejmujacy wiatr. wrocilam do domu z bolem glowy i naprawde ten mecz byl na zupelnym koncu mojej listy marzen. ale nie bylo czasu na wahania.
moze paradoksalnie, kiedy nie ma czasu na myslenie, to robi sie to, co jest w planie. i takim to sposobem dobieglam na miejsce spotkania na czas, zostalam wpakowana w maly samochodzik jona i pognalismy w strone stadionu aston villa.
obowiazkowy element programu - fish&chips w barze pod stadionem zaliczylismy wyjatkowo sprawnie, co nie zmienia faktu, ze jeszcze czuje to swinstwo na zoladku.

stadion wielki i zatloczony 36 tysiacami kibicow. wsrod nich nasze 4 miejsca. wcisneli mnie pomiedzy aleda i jona, wiec brak orientacji w pilce noznej nadrobilam tysiacem pytan do moich dwoch ekspertow bodyguardow. dzieki temu wiem, ze aston walczyl jak lew, mimo ze taktycznie byli gorsi od ajaxu.
bylo tak zimno, ze jedynym sposobem przetrwania bylo zaciete kibicowanie. dalam z siebie wszystko i ... wygralismy 2:1!
spiewajac triumfalnie fanom ajaxu: you're not singing anymore! opuscilismy stadion w rozentuzjazmowanym acz bardzo cywilizowanym tlumie.
jak dobrze, ze swietowanie po meczu nie wymaga kolejnej wizyty w fish&chips!

just to make it official

2008-10-16T23:47:00.005+01:00

as promissed:

job: new (confirmed and very much awaited), old (beloved but inevitably coming to an end)
studies: suspended for one year (no blood, no tears shed)
me: ... I don't know, I think I am somewhere there in this new world of mine

Wroklaw

2008-09-30T21:40:00.004+01:00

I'm back home, sort of. I didn't feel it that way when I was told to go to Wroklaw, but apparently, Wroklaw is home.

Yesterday, I bought a zylion of bags with yerba mate in a Five O'Clock chain shop. Just to make it clear, we don't have it at home home, right?

Also, I received a conference gift set: a blanket, a first aid kit and a shoe polish professional kit.
Do I miss the message, or something?

way way back

2008-09-07T12:49:00.012+01:00

dublin mix

i na koniec bonus ze specjalna dedykacja:

neighbourhood

2008-09-01T19:02:00.005+01:00

this is the essence.
or a tree and a sheep, as you like

korn/walia

2008-08-31T01:33:00.004+01:00

Broadway

2008-07-27T09:28:00.006+01:00

have you ever imagined a british version of broadway?
here we are:

jest jeszcze broadway tower

i broadway wall

i cale cotswolds sa absloutnie cute. 100% countryside.

The Roaches

2008-07-26T19:06:00.011+01:00

B. mowi, ze straszny jest ten moj wpis z wczoraj.

dlatego zmienie troche klimat i wrzuce pare zdjec sprzed tygodnia

miejsce nazywa sie the roaches. najblizsze porownanie to chyba przelom bialki, bo tez troche te skalki wyrastaja tak z niczego "w bezsensownych kepkach". trudnosc wspinaczki podobna, chociaz raczej latwiej, rowniez ze wzgledu na twardsza skale.

w zeszla niedziele wszystkie skalki wrecz oblepione byly ludzmi obwieszonymi sprzetem. kolejna roznica. tutaj wszyscy maja po pare kompletow lin, cale zestawy ekspresow i pelno kosci i friendow.

ah, well. jeszcze przyjdzie czas.

na razie chcialam powiedziec, ze w anglii tez czasem swieci slonce i rosna jagody

powtorka z rozrywki

2008-07-26T12:27:00.007+01:00

jestem w domu. noga boli jak cholera. cwiczenia mi dali mordercze. m.in. przysiady 4 x 10 i wspiecia na palce bez kul - przed chwila prawie zemdlalam z bolu po jednej serii przysiadow. ale nie wolno mi przestac cwiczyc, rehabilitant mowi, ze jesli sobie teraz odpuszcze, to sciegno mi sie zablokuje i noga przestanie mi sie zginac, czyli bedzie gorzej niz bylo. bez przeciwbolowych nie zrobilabym ani jednego cwiczenia. biore cocodamol, mimo ze po ostatniej operacji obiecalam sobie, ze nie tkne swinstwa.

w szpitalu mialam jakies jazdy z morfina. pamietam luzne obrazy, ale nie moge ich ze soba polaczyc. anestezjolog powtarzajacy, ze moj maz na pewno ma ze mna klopoty, bo ciagle im jakies numery robie. pamietam tylko, ze chodzilo o morfine i ze wymiotowalam. zastrzyki. a potem znowu gdzies mnie wiezli i znowu spalam.

wracanie do przytomnosci tez raczej dziwne. babcia z demencja na lozku obok rozbierajaca sie do naga i masturbujaca sie.
pielegniarka powtarzajaca, ze podajnik morfiny mam podpiety do lewej reki. balam sie poruszyc, zeby go nie uruchomic. probowalam wytlumaczyc, ze zle reaguje na morfine, ale nie wiedzialam co powiedziec, bo pamietam tylko strzepy rozmow o tej morfinie.

znowu babcia z demecja wolajaca do nieobecnej Pam "Help me, please! Give me the scissors! Give me the bulb!"
probowalam zagluszyc ja wlasnymi myslami.
probowalam czytac "irrehare" Dukaja, gdzie glownemu bohaterowi obcinaja wszystkie palce u reki, kopia go, strzelaja mu miedzy oczy, a on nie moze umrzec.
strangely familiar

sama tego chcialam

bureaucracy aristocracy

2008-06-20T22:34:00.005+01:00

Zastanawiam sie ostatnio czy juz dotarlam do granicy objetosci mojego mozgu i czy za chwile okaze sie, ze nie ma juz miejsca na zapamietanie malych dupereli, ktore musze zrobic jak tylko odwale ta straszna ilosc dupereli, ktore w tej chwili zapychaja mi cala przestrzen mozgowa.

Zamiast pisac tego posta powinnam wlasnie czyscic przestrzen mozgowa wypelniajac kolejny dziwny formularz typu: pension scheme, work permit, prosbe o rozwiazanie umowy z ukie, podanie o family card ikea, wniosek o elektroniczne zestawienia transakcji,... chcecie jeszcze? prosze: wniosek o wydanie opinii bankowej, dodanie karty kredytowej do paypala, podanie o zmiane trybu studiow na part-time, wniosek o zwrot kosztow badania wzroku, wniosek o otwarcie konta zlotowkowego.

Yhhh, czy ja narzekalam na biurokracje w Polsce?

Home sweet home

2008-05-09T21:50:00.002+01:00

Right. Jestem.
Warszawa pikna, zielona, wiosenna, a ja, jak to drzewiej bywalo, nie mam nawet czasu dobrze jej sie przyjrzec, bo jak rasowy transformers przeksztalcilam sie w mobile office.
Wszedzie taszcze mojego slicznego maca, ktory mimo sugestywnej bieli obudowy nie jest jednak tak lekki jak mi sie na poczatku wydawalo [sic!]. Also, nie odkladam komorki od ucha (pewnie dostane raka mozgu niebawem) i z najdziwniejszych miejsc, typu szpilka, kfc, coffee heaven (klucz: darmowa siec bezprzewodowa) dzwonie do sekretariatu Sikorskiego, biura Lecha Walesy, Nelli Rokity (humpf), Fotygi i wielu innych znajomych krolika. Tak jeszcze nie pracowalam jak zyje, ale w sumie why not?

Wniosek: zapraszam na spotkania na swiezym powietrzu, nie gwarantuje pelnej komunikatywnosci, ale zapewniam, ze bedziemy mogli patrzec sobie gleboko w oczy.

Back to school

2008-04-01T17:33:00.005+01:00

ale tym razem calkiem przyjemny back.

mialam dzis spotkanie z promotorka i naprawde milo nam sie rozmawialo. calkiem sensowne rady mi dala i najwyrazniej byla zadowolona kierunkiem, w ktorym zmierza moj doktorat. smiesznie.

no i chyba najfajniejsze w tym wszystkim jest to, ze parasolki w niewytlumaczalny dla mnie sposob wytwarzaja bardzo pozytywna atmosfere. przyjely mnie pod swoj dach zyczliwie i zaopiekowaly sie mna kiedy przyczolgalam sie do domu z lotniska nieprzytomna od rozkladajacej mnie grypy. przelezalam w lozku caly weekend budzac sie tylko po to, zeby przeczytac kolejne rodzialy dance, dance, dance.

kacik wspomnien (wszelkie sentymenty dozwolone - strefa ochronna)

2008-03-08T15:19:00.008Z

Moj brat wlasnie wrzucil tutaj troche naszych wspolnych gorskich zdjec i sprawil, ze siedze i wpatruje sie w Ostry Szczyt juz od godziny.

Nie pamietalam tego zdjecia. Dopiero dzis Janek przypomnial mi o nim i wywolal fale wspomnien i tesknoty. Zrobilismy je dawno temu, znim jeszcze w ogole ktorekolwiek z nas zaczelo sie na powaznie wspinac. Ale juz wtedy bylo cos takiego w tej gorze, co kazalo nam marzyc o tym, ze ktoregos dnia staniemy na jej szczycie. Pamietam, ze Dolina Jaworowa tego dnia byla przepieknie oswietlona sloncem, a Ostry i Jaworowe odcinaly sie czarna linia na tle blekitnego nieba.

Marzenia spelnily sie w lecie 2006. Zdobylismy Ostry Szczyt podczas kursu taternickiego, mimo ze bronil sie przed nami sniegiem, deszczem i czym tam jeszcze mogl.

***

Czasami zapominam jak wiele im zawdzieczam.

in love with someone falling in love

2008-03-02T11:53:00.002Z

B. obiecal, ze gdy przekroczy 60 rok zycia bedzie sie tak ubieral. Love theSartorialist.

pure joy

2008-02-17T18:56:00.008Z

wiem, ze nie powinnam byla tego robic, ani tym bardziej teraz przyznawac sie do tego, ale za bardzo mnie nosi z radosci

ale od poczatku
dzis byl jeden z tych porankow, kiedy wszystko idzie nie tak - wstalam za pozno (evil, evil woman) i wybieglam z domu spozniona.
z tego calego pospiechu zapomnialam, ze remontuja dojazd na uniwerek i zapedzilam sie dobre pare kilomertow za daleko nie majac paliwa w baku.
musialam wiec jak niepyszna zaparkowac tam gdzie wyladowalam i przejsc kawal drogi na piechote niosac trzy torby pelne berimbauow i sportowych ciuchow.

kiedy w koncu zziajana dotarlam do Sport Centre, okazalo sie, ze moja karta nie dziala, a uprzejmy pan z recepcji poinformowal mnie, ze moje czlonkostwo wygaslo i nie moge wejsc.
spedzialm dobre 15 minut probujac dowiedziec sie co mam w takim razie zrobic, zeby koniec koncow zostac wpuszczona do budynku na tzw. krzywy ryj, czy jak kto woli na piekne oczy.

niestety karta potrzebna jest takze, zeby wejsc na silownie, a tam juz nie ma kogo czarowac, bo wejscia na sale bronia automatyczne i bezduszne drzwi

wpadlam wiec tyko na sale, gdzie Paul, nie mogac doczekac sie na instrumenty, prowadzil juz trening w zastepstwie B. i...
... zostalam!

it was ment to be
it was in my way

i zaczelam z nimi cwiczyc powoli, krok po kroku
negativa
negativa role
rabo de arraja
au!

MOGE ZROBIC AU (!)

to bylo niesamowite uczucie
i chyba nie da sie tego logicznie wytlumaczyc, ale brzez caly czas chodzenia o kulach najbardziej brakowalo mi wlasnie stania na rekach i fikania nogami w powietrzu

UPDATE: po trzecim treningu ze zdumieniem odkrywam, ze rownowaga na rekach mi zostala i chyba rzeczywiscie chodzenie o kulach wzmocnilo mi troche lapki, ale za to nogi mam jak z waty. shame, shame - daleka droga do tej operacji cos mi sie zdaje.

umbrella factory

2008-02-15T19:56:00.010Z

w're goin' out tonight
wear your red shoes

changes are coming. umbrella factory sounds like a perfect place to live for the next few years.
bylismy tam dzis i jest z....iscie, tylko drogo.
ale chyba damy rade.
dluga i szczegolowa analiza sytuacji, ktora przeprowadzilismy w tk-maxie, zakonczyla sie kupnem czerwonych butow (lowe!)
co nie jest najmadrzejszym rozwiazaniem kiedy rozwazasz wzrost wydatkow na zycie
ale who cares
decyzja zapadla
o ile aktualna agencja wypusci nas ze swoich szponow, przeprowadzamy sie do birmingham.

słowo się rzekło kobyłka u płotu

2008-02-14T12:10:00.004Z

zainteresowanych zapraszam do mojej mobile cookbook. nie obiecuje cudow na kiju, bo nie wiem na ile starczy mi czasu, ale jako ze pomysl ten chodzil juz za mna od dawna, bo podrozujac nie jestem w stanie zabierac ze soba moich ksiazek kucharskich, a absolutnie nie pamietam przepisow, to jest szansa, ze wrzuce tam przynajmniej te ulubione.

pierwszy of course z decydakacja dla Any

ps. ani Ana, ani Greebo nie przyznali sie, ze w niedziele, kiedy Claudio radosnie oznajmil nam, ze przyjechal o godzine za wczesnie i tym samym zmusil do natychmiastowej ewakuacji oraz porzucenia niedokonczonych pancake'ow, oddalam zaskoczonemu Wojtkowi rozgrzana patelnie i wybieglam. zazwyczaj najtrudniejsze jest wlasnie smazenie nalesnikow i bylam pelna obaw, ale nie bardzo mialam wyjscie, wiec pozostalo mi tylko zaufac ich wrodzonym talentom kulinarnym. nie wiem czy wyszly dobre, ale wiesc gminna glosi, ze zostaly zjedzone co do nogi.

piekna mamy wiosne tej zimy

2008-02-12T10:20:00.006Z

pogoda zakleta przez Ane oszalala - slonce dalej swieci, mimo, ze od dobrych 8 godzin, czyli od ich wylotu, powinno bylo juz lac

po parodniowej nieprzerwanej sielanko-glupawce czuje, ze moj mozg w koncu sie zresetowal, wylaczyl chwilowo modul 'pisanie naukowej sieczki' i przyjmuje rowniez inne tresci
wniosek:
kuracja totalnymi idiotyzmami powinna byc obowiazkowym elementem doktoratu. piszesz rozdzial, a nastepnie na pare dni zamykaja sie z podobnymi tobie oszolomami i kaza wyzlosliwiac sie i grac w gry i zabawy ruchowe rozbudzajace pierwotne instynkty

polecam, zdecydowanie, chociaz jugnle speeda tylko w rekawiczkach!

pancake day niech trwa

2008-02-05T19:36:00.000Z

i did it, i did it, i did it!
happy
sleepy
tired
half blind - I think I need glasses :/
but still very HAPPY
i did it :)

for some reasons this coincided with the pancake day, so let's celebrate!

ide odgruzowac kuchnie, do ktorej ostatnio staralam sie nie wchodzic, zeby nie patrzyla na mnie z wyrzutem, a nastepnie zrobic nalesniki cynamonowe dla B.

[dla bezposrednio zainteresowanych w najblizszych dniach zamierzam w koncu powyzywac sie kulinarnie, wiec get ready!]

mwy o hyblygrwydd i gefnogi

2008-01-26T23:58:00.000Z

Wlasnie dotarlam do dokumentu pn "Wspolczesna Polityka Regionalna dla Wielkiej Brytanii", ktory bardzo by mi sie przydal, gdyby nie to, ze jest po walijsku. Mimo, ze nie powinnam, bo absolutnie nie mam na to czasu - siedze i czytam w zachwycie:
"mwy o hyblygrwydd i gefnogi" (nie mam pojecia co to znaczy, ale jest piekne :) )
To brzmi jak stwory z GW.
Albo to: Crynodeb Gweithredol - to mogloby byc imie bossa, a tymczasem najwyrazniej chodzi o executive summary :)

No dobra, wracam do pisania. Tylko jeszcze podziekuje za kciuki i wsparcie. Wczoraj w Manchesterze bardzo dobrze mi poszlo. Co prawda do konca maratonu zostalo jeszcze/juz tylko 5 dni, ale przynajmniej ta konferencje mam z glowy.

4 months later

2008-01-17T20:20:00.000Z

"Co najmniej 23 cywilów poniosło śmierć, a 67 zostało rannych w rezultacie zamachu bombowego na autobus w pobliżu miasta Buttala, w południowo-zachodniej części Sri Lanki.
Wśród zabitych są uczniowie - dodał rzecznik armii lankijskiej Udaya Nanayakkara.
(...) Ładunek wybuchowy został umieszczony w autobusie lub podłożony na skraju drogi". (Rz)

w takim starym roztrzęsionym autobusie pełnym uśmiechniętych ludzi i dzieci w śnieżno-białych mundurkach
smutno

Musze sie poskarzyc

2008-01-09T17:40:00.000Z

Wczoraj bylam na wydziale pierwszy raz od operacji.
Efekt:
mam napisac pierwszy rozdzial pracy doktorskiej i oddac go za 3 tygodnie!!!

[Wszyscy doktoranci, ktorzy uzalacie sie nad swoim losem - teraz poprosze o w pelni uzasadnione wspolczucie.]

Wczoraj bylam w zbyt duzym szoku, zeby sie tym martwic, ale dzis przemyslalam sobie sprawe i doszlam do wniosku, ze moja promotor chce mi udowodnic, ze nie dam rady tego zrobic. Dla niej byloby lepiej, zebym wziela urlop (cos w rodzaju dziekanki ze wzgledu na noge), ale dla mnie oznacza to zawieszenie stypendium, i odpowiedz jest prosta: musze napisac ten rozdzial.

Ja nie dam rady? JA nie dam rady?
Taka rzecz mozna zrobic w trzy tygodnie, w koncu magisterke napisalam w niecaly miesiac, gdyby kurcze po drodze nie bylo jeszcze tej konferencji w Manchesterze.
No nic, na razie podnioslam rekawice i walcze, wiec prosze o trzymanie kciukow i wszystkie mozliwe przejawy wirtualnej pomocy.

Choinka

2007-12-26T02:27:00.000Z

Wiem, ze Bohdan juz wrzucil nasza choinke na swojego bloga, ale ja tez musze ja tu miec. Szkoda tylko, ze jej zapachu nie mozna wkleic - pachnie jak oszalala cynamonem, piernikami i pomaranczami, czyli tak jak Swieta pachniec powinny.

two missing Poles

2007-12-20T23:51:00.000Z

Dzis o 6.00 rano z lotniska East Midlands Airport wystartowal samolot linii Rayanair z dwoma pustymi miejscami na pokladzie.

I wasn’t dreaming of a green Christmas, but heh, i tak beda to najlepsze pierwsze Swieta Bozego Narodzenia w Anglii ze wszystkich pierwszych Swiat Bozego Narodzenia w Anglii.

Jutro pieczemy pierniczki na choinke, bo nasza choinka stoi juz i pachnie w salonie, a pozniej moze nawet zrobimy barszcz z uszkami, a co. My nie zrobimy?

Hidden skills

2007-12-10T22:20:00.000Z

Moj maz mi gotuje. Co wiecej, gotuje swietnie.
Wczorajsze krewetki z brokulami byly tak dobre, ze nie moge przestac sie oblizywac.
Jajecznica, ktora dostalam rano sprawila, ze az sie zawstydzilam - byla duzo lepsza od tej, ktora zazwyczaj sama robie.

Musze sie dobrze zastanowic czy rzeczywiscie chce szybko wyzdrowiec.

George Eliot Hospital story

2007-12-09T14:14:00.000Z

Nikt nie potrafi wypowiedziec mojego nazwiska. Pielegniarki przyznaly sie, ze cwiczyly juz pare dni przed moim przyjsciem do szpitala, a i tak za kazdym razem wywolywana bylam jako Mrs Carolina.

Co nie zmienia faktu, ze Mrs Carolina byla traktowana bardzo dobrze.

Pamietam, ze juz zasypiajac pod narkoza jeszcze smialam sie z zartow anestezjologa i dwoch chirurgow probujacych rozpaczliwie znalezc zyle na mojej rece. "How can you have invisible veins?"
Pamietam jeszcze, ze kazali mi podac swoje samopoczucie w skali od 1 do 10 i za kazdym razem mowilam 6, bo nie bylam w stanie przypomniec sobie innej cyfry, smiejac sie przy tym sama z siebie.

Powiedzialam im tez, ze za chwile zaczne pewnie mowic po polsku i zeby sie nie zdziwili, bo ja zawsze mowie przez sen. Powiedzieli, ze nie moga sie doczekac, mimo ze nie znaja polskiego...
...i wiecej nie pamietam.

Obudzila mnie rozmowa dwoch skonfundowanych pielegniarek, ktore nakrywaly mnie juz trzecim kocem i ciagle nie mogly rozgrzac moich nog. Pamietam, ze pomiedzy ich slowami brzmialo mi w glowie rytmiczne biiiip, biiip, biiip, i ze lekarz, ktory przyszedl do dziewczyny obok powiedzial: "Hey guys you're playing tunes with each other".
I dostalam smieszne niebieskie spodnie, bo w moje nie moglam wcisnac kolana, ktore teraz jest trzy razy wieksze niz zazwyczaj.

I bylaby to bardzo fajna historia do opowiadania, gdyby nie fakt, ze czeka mnie to wszystko jeszcze raz i ze po rekonstrukcji wiezadel krzyzowych, na ktora jeszcze pewnie musze poczekac pare miesiecy, czeka mnie kolejne 6 miesiecy dochodzenia do siebie.

I like the way life challenges me.

chce zapamietac zachod slonca nad Szyndzielnia

2007-12-01T17:10:00.000Z

Po sniegu chodzi sie zle.
Za to osniezone gory wygladaja przepieknie nawet z okna szpitala.
I tylko sny o jezdzeniu na nartach troche sa straszne po przebudzeniu.
***
W piatek o 7:00 mam operacje.

Snieg snieg!

2007-11-18T22:20:00.000Z

Przed chwila spadly dwa centrymetry sniegu. Podejrzewam, ze jutro wszystko bedzie zamkniete z powodu kataklizmu. Szkoly, sklepy, biura.
To nie jest takie byle co - w koncu to SNIEG.

W zeszlym roku poodwolywali zajecia na uniwersytecie. Podejrzewam, zeby studenci z cieplych krajow mogli pierwszy raz w zyciu ulepic balwana.

Ciekawe jak sie chodzi o kulach po sniegu... Zaraz wracam ;)

Crippled cripple

2007-11-06T11:34:00.000Z

Jestem koslawa lajza (hmm, z polskimi znakami brzmi to jakos bardziej przekonujaco).
Mam szpotawa nozke (ciagle nie bardzo).

A ha! Jestem okazem zdrowia (ciekawe).

Od dzis przez nastepne dwa tygodnie (oby tylko) poruszam sie o kulach, bo jak ta ostatnia lajza skrecilam sobie noge w kolanie.

Zastanawiam sie dlaczego to tak jest, ze jak zaczynam dochodzic do formy - wlasnie podnioslam obciazenia i na capo jakos lepiej mi sie zaczelo grac - to natychmiast nastepuje przymusowa przerwa w treningach. Ten schemat powtarza sie juz od paru lat, wiec powinnam przestac juz sie dziwic, ale nie podoba mi sie to i zamierzam protestowac.
Ide robic brzuszki.*

--------
* Przypis dla B. - chodzi mi oczywiscie o metaforyczne brzuszki :D

2007-11-01T13:42:00.000Z

Chciałam przedstawic nowego czlonka naszej rodziny.
Przed Panstwem Saabina:

Ma rozne wady i slabosci, ale jest czarna, wiec wszystko jej wybaczam.

Fresher

2007-10-15T00:37:00.000+01:00

1. No i stalo sie - jestem studentka (again), ale tym razem full-time, full options, full wypas.

2. Nie moge oprzec sie porownaniu, ze weszlam w labirynt i musze nauczyc sie w nim poruszac.
Kolejne skille do zdobycia: library (done), sports centre (done), guild of students (visited), graduate training programme (jutro), seminarium z devolution, territorial politics and multilevel governance u mojej promotorki - wazny punkt, zeby sie pokazac, zablysnac, zdobyc extra points (done).

3. Za duzo gram w guild wars, bo: patrz pkt 2, ale wolno mi, bo: patrz pkt 1.

Poczatek byl twardy. Moja promotorka po pierwsze nie poznala mnie (wbaczylam jej, bo widzialysmy sie tylko raz i bylo to w marcu, no i powiedzmy, ze miala utrudnione zadanie, bo mialam wtedy spieta grzywke :p ),
a nastepnie oznajmila mi, ze leci do Kaliforni na tydzien, a jak wroci chce zobaczyc moj projekt badawczy, uaktualniony na podstawie ksiazek, ktore przeczytalam w trakcie wakacji. Yhmmm... no wiec nie przeczytalam za wiele ksiazek podczas moich swietnych wakacji spedzonych w pracy, a poza tym tydzien na takie zadanie to naprawde niewiele, zwlaszcza, ze ten sam tydzien spedzilam uczac sie poruszac po uniwerku, poznajac zasady dzialania rozlicznych dostepnych bibliotek, zapisujac sie na szkolenia i sprawdzajac, ktore kursy moge robic i jak to zrobic, zeby je robic, itd.

Poziom stresu jak zwykle w takich wypadkach strzelil mi od razu powyzej oczu, w zwiazku z czym mialam bardzo utrudniona widocznosc rzeczywistosci.
Byc moze to dlatego wpadlam na idiotyczny pomysl, zeby wpisac w moj projekt badawczy ksiazke, ktorej na oczy nie widzialam, a ktora jak sie okazuje napisal moj drugi promotor (!). O tym, ze mam drugiego promotora dowiedzialam sie pare dni temu.

Jutro robie akcje szukania tejze ksiazki po wszystkich ksiegarniach w Birmingham (bo oczywiscie w bibliotekach jej nie ma, bo dlaczego mialaby byc, kiedy bardzo jej potrzebuje), a nastepnie czytam ja w poplochu, zeby w srode na spotkaniu z obojgiem promotorow nie wyjsc na zupelna idiotke.

Btw. moj drugi promotor nazywa sie [juz my dobrze wiemy jak sie nazywa] i jesli nie jest Charrem Szamanem, to nie wiem kim jest.

Na fali

2007-10-06T09:00:00.000+01:00

Kolejny etap naszej prodrozy rozpoczelismy od 70 kilometrow tuktukiem - czyt. trzy godziny jazdy w malym bzyczacym pudelku podskakujacym na wybojach, ktorych to wybojow akurat na tej trasie nie brakowalo.

Byl to jedyny sposob, aby przedostac sie przez niezliczona ilosc check pointow militarnych. Zgodnie z relacja miejscowych tutktuki nie sa kontrolowane.

Naszym celem byl(a) Arugambay - jedna z najlepszych miescowek surferskich na swiecie, ale tez miejsce, wymieniane wsrod tych, ktore najbardziej ucierpialy podczas Tsunami.

Planowalismy zostac tam najwyzej trzy dni. Zwlaszcza, ze pierwsze wrazenie bylo przytlaczajace.

Most zniszczony przez wielka fale

Zostalismy tydzien - surfujac

czy tez robiac wszystko, zeby wygladac jak ktos kto surfuje

uprawiajac hazard (polecam wnikliwej analizie stroj mojego meza)

wylegujac sie na hamaku pod palmami

jedzac przepyszne jedzenie gotowane przez Amina (jak bede duza to tez bede tak gotowac)

Amin

mieszkajac jak krolowie kolysani do snu szumem oceanu (incydentalnie budzeni modlitwami muzulmanskimi wydzierajacymi sie z glosnikow o czwartej nad ranem)

i placac za to wszystko smiesznie malo.

A na deser mamy historie jak z filmu - pojawia sie bogaty milioner - King James, ktory przyjezdza na Sri Lanke kupowac ziemie zniszczone przez Tsunami. Nie zdradza nikomu, ze pieniadze naleza do jego kobiety - Brytyjki po 50, wygladem ludzaco przypominajacej indyka - ktora przezywa dzieki niemu milosc swojego zycia.
W tym momencie do gry wchodzi Chris - mlody bog, surfer, wcielenie piekna z zajebistym amerykanskim akcentem

Milioner zakochuje sie w naszym mlodym bogu i kupuje mu trzy kawalki ziemi pod inwestycje, prawdopodobnie wykorzystujac mozliwosc zawarcia kontaktow pod innym nazwiskiem.
W tym momencie wszystko sie sypie, poniewaz King James nagle znika - ucieka za granice, jak sie okazuje scigany listem gonczym.
Na miejscu zostaja kobieta i mlody surfer zatrudniony przez nia w wypozyczalni desek surfingowych bedacy jednoczesnie szczesliwym (i pozbawionym skrupulow) posiadaczem gruntow kupionych za pieniadze swojej szefowej...

I tu akcja sie konczy - wiemy tylko tyle, ze King James poszukiwany jest za podobne przekrety w wielu krajach. Schemat powtarza zazwyczaj ten sam - kobieta z pieniedzmi, inwestycje, mlody przystrojny mezczyzna.

Co stalo sie dalej? Czy King James zostal schytany? Czy pani Indyk odzyskala swoje pieniadze?
Nie wiadomo.
My wsiedlismy w samochod i odjechalismy w strone zachodzacego slonca.

Ella - herbaciany raj

2007-09-30T09:03:00.000+01:00

Postanowilam zostawic ciag dalszy realacji z Anuradhapury mojemu mezowi, poniewaz kazde zdanie, ktore zaczynam natychmiast przeksztalca mi sie w opowiesc o kurczaku, ktory bardzo mnie tego dnia przesladowal i moze lepiej bedzie, jesli zakoncze na tej krotkiej wzmiance ku jego pamieci.

And now for something completely different:

A wiec kurczaki...

***

Jesli istnieje jakies miejsce na swiecie, ktore mogloby udawac, ze jest rajem stworzonym specjalnie dla mnie - to jest to region herbaciany. I know you know. Jeszcze na etapie planowania naszej podrozy naczytalam sie o tym miejscu i naogladalam zdjec w sieci, a moje kupki smakowe juz nie mogly sie doczekac smaku herbaty prosto z krzaka (czy cos :) ).

Na miejsce dotarlismy czarna noca. Perspektywa wspinaczki do wymarzonego i wyczytanego wczesniej hoteliku Karoliny wydala sie wszystkim co najmniej nierealna. Uratowac mogly nas tylko dwa tuktuki, ktore z mozolem bzyczacych silniczkow i stekiem blachy wdrapaly sie kreta drozka na szczyt jakiegos wzgorza i wbrew naszym najczarniejszym wizjom zaparkowaly z piskiem opon przed tablica: Ambiente.

Do konca nie wiedzialam, czy to o tym miejscu czytalam w sieci i czulam wyrzuty sumienia, bo cena noclegu okazala sie byc wyzsza niz myslelismy. Odwrotu juz jednak nie bylo i postanowilismy zostac.

Nie potrafie opisac uczucia, ktore mnie ogarnelo, kiedy o swicie wstalam z lozka i wyszlam na taras, a u moich stop rozpostarl sie widok o jakim nie smialam marzyc:

Zdjecie zrobione przez DIY filtr z okularow slonecznych:

Sniadanie na tarasie i herbata oczywiscie:

Smutna czesc opowiesci o herbacie jest taka, ze herbata na Sri Lance jest paskudna. Wszystko co dobre eksportuja do Europy i zostaje im tylko pozbawiony smaku czarny mial.

Wesola czesc opowiesci o herbacianym miejscu jest taka, ze po sniadaniu chlopaki wyslali nas (czyli zenska reprezentacje) na rozmowe do naszych kucharzy, w celu zdobycia informacji jak najlatwiej dotrzec na najblizsza plantajce herbaty.

Nasze pytanie: "Gdzie tu jest najblizsza plantacja herbaty?" wzbudzilo zaskoczenie. Niedowierzanie, ktore odmalowalo sie na twarzach naszych rozmowcow moglo bylo nas od razu ostrzec, ze grzezniemy. Nieszczesne postanowilysmy jednak drazyc i zapytalysmy: "W ktora strone powinnysmy pojsc, zeby dojsc do najblizszej plantacji i czy w godzine tam dojdziemy?"

Padly jakies niejasne odpowiedzi, ktore postanowilysmy zignorowac i po prostu pojsc do wioski w dole doliny, a w razie braku plantacji herbaty, zadowolic sie widokiem doliny.

Jak bardzo sie zblaznilysmy, okazalo sie dopiero po wyjsciu dwoch krokow za brame - herbata byla wszedzie dookola.

"Widziecie tu jakas herbate?":

Anuradhapura vel Nudny Szczur

2007-09-29T13:44:00.000+01:00

Zapamietanie nazw sinhalskich bylo wyzwaniem od samego poczatku. Radzilismy sobie jak moglismy - zazwyczaj tworzac wlasne wersje. Tak narodzil sie Nudny Szczur - antyczna stolica wyspy, ktora juz w czasach starozytnego Rzymu byla jednym z wazniejszych osrodkow kulturalnych. Odnalezione w ruinach monety rzymskie swiadcza o tym, ze handel miedzy tymi dwoma miastami kwitnal.

Ruiny sa tak duze, ze jedynie czterej jezdzcy apokalipsy na swietlistych rumakach mogli stawic im czola.

Glod:

Zaraza:

Wojna:

i Smierc:

cdn.

Sigiriya - start a new game

2007-09-27T18:41:00.000+01:00

Wytrzesieni za wszystkie czasy i wymemlani po pieciogodzinnej podrozy tatusiem druciakiem - autobusem marki TATA pelnym po brzegi lokalsow - wysiedlismy na zupelnym pustkowiu. Poczucie niepewnosci poglebil jeszcze widok naszego Flower Inn, ktory jak zywcem wyjety z bajki o czarownicy tonal w kwiatach i rozowych firankach.

Z kazda chwila nastroj niesamowitosci narastal - w pewnym momencie rzeczywistosc zaczela sie naginac i przeksztalcac, aby w przeniesc nas do swiata gry komputerowej:

Intro:

Dawna stolica Sri Lanki, Sigiriya, wybudowana zostala przez lankijski odpowiednik Macbetha -Kassapa (vel Kasyapa), ktory pozadajac wladzy wyslal swojego starszego brata na wojne do Indii liczac na jego pewna smierc, a nastepnie zamordowal ojca. W obawie, ze brat moze jednak powrocic i zemscic sie krwawo, Kassapa postanowil wybudowac fortece, ktora miala zapewnic mu bezpieczenstwo. Na jej miejsce wybral szczyt stromej gory, otoczonej labiryntem skalnych ogrodow, na ktora dostac mozna sie bylo jedynie waskimi schodami ukrytymi wsrod skal. Tak zabezpieczony spokojnie czekal na powrot brata. Do oblezenia twierdzy jednak nigdy nie doszlo, poniewaz Kassapa zaslepiony swoja wielkoscia postanowil wyruszyc naprzeciw bratu. Dosiadl swojego slonia i rzucil sie do ataku w pierwszych szeregach swojej armii. Na jego nieszczescie slon sploszyl sie w kulminacyjnym momencie walki. Jego wojska myslac, ze ich przywodca nie zyje, rozproszyly sie i uciekly, a Kassapa nie mogac zniesc porazki popelnil samobojstwo.

Mission:

Twoim celem jest dotarcie na szczyt gory, unikajac zasadzek zastawionych przez "myfriendow" (NPCow). Po drodze musisz odnalezc jaskinie kobry i starozytne malowidla na scianach, a nastepnie przedostac sie przez paszcze lwa. Twoje skillsy rosna za kazdym razem, gdy ominiesz zasadzke NPCow probujacych na sile zostac Twoimi przewodnikami, albo przynajmniej sprzedac Ci sloniki wyrzezbione z kokosa.

Start a new game:

Game over:

Wiecej screenshotow w alternatywnej wersji wydarzen.

Cukierkowe miasto

2007-09-15T13:49:00.000+01:00

Moze to kwestia naszej czworki nakreconej na zwiedzanie, a moze po prostu majac tylko dwa tygodnie na ta niesamowita wyspe musisz nadac sobie tempa, zeby cokolwiek zobaczyc?
W kazdym razie nie dam rady opisac nawet polowy tego, co wydarzylo sie od ostatniego wpisu, wiec wybaczcie, jesli wyjdzie mi przelaj myslowy, ale postaram sie oddac ducha :

Zatloczone i glosne Colombo opuscilismy bez zalu bogatsi o doswiadczenia jazdy tuktukiem, ktorej nie sposob porownac do niczego innego. Wesole miasteczka moga sie schowac. Pedzisz malym trzykolowcem wpijajac sie paznokciami w siedzenie ze skaju, podczas gdy bosonogi kierowca szaleje wciskajac sie w szczeliny pomiedzy wielkimi autobusami i manewrujac pomiedzy najdziwniejszymi tworami pojazdopodobnymi poruszajacymi sie po drodze we wszystkich kierunkach, bez jasnych regul, a w zasadzie z jedna regula - nie zatrzymywac sie pod zadnym pozorem.

A oto i jeden z pelnoprawnych uczestnikow ruchu drogowego. My best car ever:

I kolejny faworyt:

I jeszcze tuktuk w pelnej krasie:

Podroz pociagiem - zgodnie z rada z przewodnika usiedlismy po prawej stronie w wagonie widokowym pierwszej klasy, ktory pamieta zapewne jeszcze czasy kolonii brytyjskiej - dostarczyla nam oblednych widokow gor porosnietych tropikalna dzungla (jestesmy dwa kroki od rownika).

W Kandy wyladowalismy juz po zmroku i niemalze po omacku wspinajac sie waskimi i stronymi uliczkami dotarlismy do naszego accommodation. Stroma wspinaczka oplacila sie nam, poniewaz nocleg okazal sie domkiem z najpiekniejszym widokiem na doline, jezioro i palac nad woda - Temple of the Tooth - tooth Buddy oczywiscie.

Spedzilismy w tym lankijskim Zakopanem dwa dni zwiedzajac swiatynie buddyjskie, uciekajac przed miejsocwymi handlarzami oraz przypadkowo okupujac posterunek policji, ktory napatoczyl sie akurat jako jedyne miejsce, gdzie moglismy schowac sie przed deszczem. A pomyslec, ze kiedys byla to lazienka krolowej (to ten budynek tuz nad woda na zdjeciu powyzej).

Dzieki nieodzownemu przewodnikowi [i tutaj zaskoczenie - tym razem to nie Lonely Planet, a Rough Guide okazal sie bardziej przydatny] dotarlismy na pokaz slynnych kandyjskich tancow z bebnami oraz polykaczy ognia chodzacych po rozzazonych weglach. Robi wrazenie, nawet na takich sceptykach jak ja :)

Nastepnego dnia postanowilismy w koncu zdobyc nasze sloniatko, ktore Bohdan koniecznie chce przywiezc do Anglii. Sloniatka biora sie z Pinnewali - sierocinca dla sloni, oddalonego od Kandy o paredziesiac kilometrow. Bylam przeciwniczka tej wycieczki - jakos nie moglam uwierzyc w to, ze slonie trzymane na uwiezi sa szczesliwsze niz na wolnosci. Sierociniec brzmial jak swietna pulapka na turystow.

Do tej pory nie potrafie powiedziec czy rzeczywiscie jest to raj dla sloni, ale nie zaluje, ze to zobaczylam. Na naszych oczach odbylo sie powitanie dziesieciodniowgo sloniatka w stadzie i pierwsza jego kapiel w wielkiej rzece. Ryk radosci wydany przez 80 sloni paralizuje, a nagly wyscig stada pedzacego na powitanie malego slonika wbija w ziemie. Slonie to niesamowite stworzenia.

"Nie ogladaj sie za siebie, ale ktos Cie sledzi":

W nastepnym odcinku bedzie o podrozach autobusami, tajemniczej gorze i ruinach antycznych stolic.

I na koniec konkurs:
Co oznacza klakson w ruchu ulicznym na Sri Lance?
Rozwiazanie konkursu w nastepnym wpisie.

"Democratic Socialist Republic of Sri Lanka

2007-09-12T11:51:00.000+01:00

Welcome to Sri Lanka
(...)
za posiadanie narkotykow grozi kara smierci".

Te wlasnie slowa zadzwieczaly mi w uszach, gdy moj maz z triumfem w glosie odczytal tekst Disembarkation card wreczonej nam na pokladzie samolotu. A pomyslec, ze Sri Lanka byla kiedys kolonia holenderska.

Piersze zetkniecie z ziemia przyjemne. Po calym lecie w wodzie po kolana, w koncu zachlystuje sie sloncem. Wszechogarniajace goraco i halas miasta to pierwsze dwa wrazenia turysty zagubionego w tlumie lokalsow. Lokalsi z ogromna zyczliwoscia zaczynaja rozmowe od "Hello yes, where are you from?", aby za chwile z usmiechem na ustach sprzedac Ci wszystko co na co tylko spojrzysz, albo o czym pomyslisz.

Spotkanie z Marcinem i Ola umowione na stacji Fort Railway Station okazalo sie sensacja dla miejscowych. Gdy powiedzielismy, ze nie chcemy tuktuka (trzykolowej taksowki), ani noclegu w zadnym hotelu, bo umowilismy sie tu z przyjaciolmi, od razu poinformowano nas, ze "Man no hair and small lady were walking here and went to the shoping centre". Rzeczywiscie po sekundzie pojawil sie Marcin i zaciagnal nas do jakiegos dusznego baru lepiacego sie od brudu, gdzie odbylismy narade co robic dalej. Przysluchujacy sie nam tlum byl wraznie zawiedziony nie rozpoznajac w tym co mowilismy typowych tourist destinations i nie mogac natychmiast zaproponowac nam setek uslug w tym miejscu.
"Cukierkowe Miasto", do ktorego postanowilismy dotrzec przed zmrokiem to nic innego niz Kandy - przepiekna miejscowosc w gorach.

cdn.
jestem wyciagana za wlosy z mojej dziupli internetowej, ale ja tu jeszcze wroce :)
W nastepnym odcinku wiecej o tuktukach i lokalnym ruchu ulicznym.

I jeszcze jedno pozegnanie

2007-09-08T08:40:00.001+01:00

Zegnalismy sie dzis z Ylva - rudym stworzeniem, ktore wlasnie skonczylo studia i naprawdopodobniej niebawem wroci do swojego domu rodzinnego w Oslo. Niby nie mialysmy czasu zzyc sie ze soba, ale dzis poczulam, ze bardzo bedzie mi jej brakowac i ze bardzo zaluje, ze tak malo czasu spedzilysmy ze soba. Latin-jazz, muzyka, ksiazki, filmy... Ech, moze w koncu nadchodzi ten czas w moim zyciu, gdy praca nie bedzie zabijac moich przyjazni?

Na pozegnalna kolacje zrobilam kledle z truskawkami. Knedle to takie danie, ktore robie raz w roku, pod koniec lata. Nie wiedzialam o tym, dopoki tego nie napisalam, ale tak jest. Zeszloroczne knedle powstaly w Lipnicy, pod koniec kursu taternickiego i smakowaly nieziemsko po naszych przygodach w gorach. Te dzisiejsze byly troche nostalgiczne, bo pozegnalne, ale zarazem przypomnialy mi jak bardzo lubie gotowac dla gosci.
[dla MEZA tez bardzo lubie gotowac, zeby nie bylo, ze nie bylo :)]

A very nice good bye

2007-09-07T14:00:00.000+01:00

Ostatnie pare slow z mojego brytolskiego biurka i komputera z brytolska klawiatura, czyli z samego srodka open space'u Agencji Rozwoju Regionalnego West Midlands:

strasznie mi bedzie brakowac tych ludzi. Uczciwie musze przyznac, ze byla to najlepsza praca, jaka kiedykolwiek mialam. Jeszcze nigdy nie nauczylam sie tak wiele w tak krotkim czasie, a jednoczesnie w tak przyjaznej atmosferze. Kazda jedna rzecz, ktora zrobilam dla nich zostala przyjeta z entuzjazmem. Za kazda uslyszalam dziekuje i slowa pochwaly.

Az cisnie sie na usta - a jednak mozna pracowac w normalnej atmosferze i lubic swoja prace.

2007-09-05T16:00:00.000+01:00

Najtrudniej jest zaczac, zeby nie bylo banalnie, zeby nie zrobil sie z tego pamietnik pensjonarki, czy jeszcze inny zenujacy twor. Takie to mysli powstrzymywaly mnie przed stworzeniem bloga przez ostatnie lata. Ale w koncu stwierdzilam, ze rozumujac w ten sposob moge doczekac nudnej starosci, kiedy to bede miala pelno czasu i bede mogla zanudzac moim nudnym blogiem Bogu ducha winnych czytaczy.

Obiecuje zatem nie stworzyc potwora, albo przynajmniej w tym pierwszym wpisie go nie stworzyc, a za to zrelacjonowac rzetelnie nasza pierwsza wyprawe do Azji, ktora zaczyna sie juz za pare dni (hyh, jak ten czas szybko zlecial).

I moze jeszcze warto wspomniec, w pierwszym historycznym poscie, ze wczoraj otrzymalam moja karte studencka, a dzis otwarlam konto bankowe. Czuje sie wielka i potezna.